Gedownload van YTS.MX
Officiële YIFY-filmsite: YTS.MX
Hier was Troje 3000 jaar geleden,
een stad van het lot...
zo gelegen dat het domineerde de Hellespont,
tegenwoordig bekend als de Dardanellen.
Dit was de enige zeeroute van en naar het oosten.
Als gevolg hiervan Troje werd welvarend,
een verleidelijke oorlogsprijs
voor de Griekse naties.
De Trojanen hadden een lang geheugen uit de tijd dat de Grieken
onder leiding van Sparta,
hadden geplunderd en verbrand de stad van hun vaderen.
Ze hadden zich voorbereid sterke verdedigingen
tegen de mogelijkheid van een toekomstige aanval.
Dat is de reden waarom het nieuwe Troje, hun herbouwde stad,
werd bewaakt door machtige muren,
een ondoordringbare schuilplaats
voor een gelukkig volk verliefd op schoonheid.
Op het Paleisplein en de drukke straten,
de ijverige burgers waren genieten van de werken van vrede
alsof dit zorgeloze tijdperk eeuwig zou duren.
Er was heer Aeneas,
neef van koning Priamus,
op weg naar het paleis
waar de toekomst van Troje ligt er werd gewogen
door de koninklijke raad.
En dus zijn we buitengesloten het begrip van naties
en we hebben het gif opgesloten.
Trojanen springen op elk gerucht, met de vingers naar elkaar wijzen.
Ik zeg je dat er maar één is één oplossing.
Ga op jouw manier. Ga naar Sparta.
Ga waar je maar wilt,
maar probeer niet te slepen het lot van Troje met jou.
Wat een lot, om te leven als een krab in een schaal?
Wij leven goed. Wij belasten de handelaars bij de zeepoort.
Dat is ons bloed. - Domheid!
We stikken in ons eigen vet
tenzij we varen onze eigen handelsschepen.
Maar hoe kunnen wij, wanneer elke haven van een vijand is?
Ik ben ziek van je gekke dromen.
Voorzichtig, broer.
Parijs is er altijd in geslaagd om je nek te kraken.
En je kunt ons allebei verslaan.
Zeg hem dat hij een dwaas is, Hector!
Mijn zonen, de dwaas is de man die van een debat een ruzie maakt.
Parijs, ik zegen je plan naar Sparta te varen.
Ik weet dat ik je kan vertrouwen niet om vrede smeken.
Ik zal gewoon proberen te overtuigen de Grieken
dat onze macht maakt een verdrag wenselijk.
Ik zou ze overtuigen.
Ik zou 100 oorlogsschepen nemen en... verbrand de grond van Sparta zwart!
Ik weet zeker dat je dat zou doen, Polydorus, en een eindeloze oorlog creëren.
En jij, Hector, streef je naar iets
maar excelleren bij zwaardvechten en boksen?
Ja, meneer. De speer en de discus.
Hector is een goede zoon, Priamus.
En een goede echtgenoot, mijn heer.
Is dat niet voldoende glorie?
Met uw verlof, meneer, het schip van Parijs is klaar om te varen.
Keurden de goden de dag goed? en het uur?
De voortekenen zijn goed, mijn koning, en ook de profetieën,
met slechts één uitzondering.
Een onrustige priesteres van de tempel.
Mijn dochter.
Wees niet boos, Priamus.
Cassandra is ziek.
Ziek in de geest.
Sta op, Parijs, en ga.
De maagd Cassandra maakt wel één punt
dat baart mij grote zorgen.
Prins Paris, zo lijkt het,
geeft al zijn aanbidding aan één godin alleen.
Afrodite.
Ik weet het niet zeker Ik aanbid alles.
Nee.
Bewondering is het betere woord.
Bewondering voor de schoonheid van een marmeren beeld.
Het was niet de godin van de schoonheid
die ons leerde bewapenen tegen onze vijanden
maar Athene, de godin van de wijsheid
en de patrones van de oorlogspaarden.
Athena verheugt zich hier niet over.
Deze eenzame aanbidding van jou.
Ze is ook niet blij, mijn prins,
dat jij onderneemt een vredesmissie.
En ik veronderstel dat boze paard van haar
zal eruit springen en mij vertrappen.
Heel goed.
Laat het komen, mijn heer,
als dat de prijs van het leven is in een wereld van fabels.
Zeg dat niet, Parijs.
Zoek geen vrede elders, lieve broer,
totdat je het eerst hebt bracht Athene tot rust.
Mijn kleine Cassandra, van uitstel kan geen sprake zijn.
Dus kom langs en geef mij jouw zegen voor een gelukkige reis.
Ik kan niet zegenen wat ik zie in jouw toekomst.
Cassandra!
Cassandra, stop hiermee.
Maar vader, het is waar.
Wat ik zie en voel is waar.
Ga, Parijs.
Kom Cassandra.
Kom even uitrusten.
Hoe kan ik, moeder?
O, ik wens het was mij niet gegeven,
deze pijn waarmee ik leef.
Parijs!
Parijs, ga niet. Ga alsjeblieft niet.
Cassandra, ik moet onmiddellijk vertrekken.
Als je überhaupt liefde hebt voor Troje,
niet meenemen deze vreselijke zaak over ons heen.
En ik dacht jij hield het meeste van mij.
Dat doe ik, maar het lawaai de storm wordt zo hevig.
Het geschreeuw van paarden, de kreten van stervende mannen.
Zorg voor haar.
Mijn liefste, mijn liefste.
Misschien kon dat niet anders zijn.
Wat moet zijn, kan niemand veranderen.
Waar zijn we vandaag?
Elysium? - Verre van dat.
We naderen Sparta, een hard militair land,
waar een man zijn arm zal afhakken om te bewijzen dat hij moedig is.
Ik vraag me af wat de vrouwen eruit zien.
Mijn diepe neef Aeneas.
Om diep na te denken, Parijs, men moet aan vrouwen denken.
Ze brengen al het leven in de wereld en veel dood.
Zij bepalen het lot van de mens.
Niet mijn lot.
Wat is er aan de hand?
Oh, gewoon een versnelling van de wind.
Maar ik vind het niet leuk de hete adem ervan.
Het is niets.
Slechts één voorbijdrijvende wolk daarboven.
Samen met jou de mast op!
Ik beveel je! Beklim de mast!
Laat het zeil vallen!
Mijn prins, de touwen zijn vervuild,
en deze mannen weigeren de mast te beklimmen.
Ik zal ze villen!
Nee!
Er is maar één manier om deze fantasieën te genezen.
Nee, mijn prins, niet jij.
Nee!
Parijs!
Parijs! Parijs!
Parijs!
Mega's!
Afrodite.
Wat?
Een schip had pech.
Ze bestaat.
WHO?
De eerlijkste godin.
Dit wezen is gek.
Maar dan met een leuk soort gekte.
Wat was jouw schip?
De dolfijn van Troje.
Een Trojaans paard.
Maak hem los, Andros.
Misschien kunnen we wat leven opwarmen in hem
voordat we hem omdraaien aan de soldaten.
Vrouwen! Waarom een ​​man verwarmen zijn keel doorsnijden?
Oh.
Bedek hem, snel.
We zijn op zoek naar onze soeverein dame, de koningin van Sparta.
Ze kwam naar de kust om te bezoeken een verpleegster uit haar kindertijd.
Mijn dame.
Ik heb bestellingen achtergelaten hier niet gestoord te worden.
Maar er zijn bepaalde ontwikkelingen die maken
dit strand is vandaag onveilig.
Er werd een vreemd schip waargenomen, milady,
uit de storm lopen.
We konden niet achter haar aan gaan vanwege de zware zeeën.
Mogelijk was ze een Trojaans paard.
Het is mogelijk dat ze spionnen heeft achtergelaten aan onze oevers.
Je ziet Trojaanse fantomen overal.
Dit was geen spookschip.
Het embleem van het koninklijk huis van Troje.
De koning zou wil dat ik aandring
dat zijn koningin terugkeert meteen naar het paleis.
Vertel koning Menelaüs dat Cora zorgt uitstekend voor mij.
Ga nu mee.
Heel goed, mijn dame.
Andraste!
Andraste, help ons draag deze man.
Een man, mevrouw?
Hoe interessant!
Ik kan het risico niet nemen om een ​​Trojaans paard te verbergen.
Ja.
Wat als hij een krijger is? en alleen maar doen alsof?
Je moet voorzichtig zijn.
Vrouwen die altijd voorzichtig zijn Ik mis veel in het leven, Andraste.
Hij lijkt niet te herstellen.
Maar zijn hart klopt.
Geef hem wat bouillon, Cora,
en we zullen hem omdraaien aan de soldaten.
- Goed. - O nee!
- Ze zullen hem vermoorden. - Ik zeg nog steeds goed.
En dat zou ik ook zeggen,
als hij dat was net zo onaantrekkelijk als jij.
Bedankt.
Aan wie ben ik dank verschuldigd voor deze dappere verdediging?
Niemand van belang.
Ik ben slechts een slaaf.
Vertel ons nu iets over jezelf, Trojaans paard.
Had ik dat al gezegd?
Mijn geheugen is vertroebeld.
Maar ik herinner het me wel Ik dacht dat je een visioen was.
Een godin.
Beste Aphrodite,
sta mij toe mezelf voor te stellen.
Prins Paris van Troje.
We zullen afzien van onbeschaamdheid.
Je bent zelf een beetje brutaal voor wat je ook bent, een slaaf?
Stilte! Je richt je tot --
Een slaaf van het paleis, Andros.
Van welk belang is dat?
Ik zeg je eerlijk, Ik ben Prins Paris.
Ik kom een ​​verdrag aanbieden van vrede aan koning Menelaüs.
Maar natuurlijk, Je gelooft me niet.
Mijn identiteitsartikelen,
alle cadeaus die ik meebracht aan het Hof van Sparta --
Mijn bemanning zal niet in de buurt komen nu een Spartaanse haven.
Ze zullen de goden zweren bliksemde naar mij.
Misschien geloof ik je wel.
De zee is beschadigd jouw uiterlijk,
maar niet jouw manier van doen.
Je moet hier weggaan bij het vallen van de avond.
Volg de kust.
Je bereikt een baai waar Fenicische schepen binnenkwamen.
Nee. Ik heb nog steeds een missie.
Doe wat ik je zeg!
Onze soldaten hebben er een gewoonte van
een dolk neersteken in vreemden.
En waarom zou u zich daar zorgen over moeten maken?
Laat maar zitten.
De gevoelens van een slaaf zijn van geen belang.
Ze zijn voor mij.
Waar dan ook behalve Sparta, iemand die zo mooi is, zou een koningin zijn.
In Troje zouden we liedjes maken over jou.
Koning Menelaüs zou dat hier niet toestaan.
Omdat jij zijn koningin zou worden zien er gewoon uit.
Oh, ze zou pijn hebben om jou dat te horen zeggen.
Ken jij haar?
Zij... Zij is de eigenaar van mij.
Ik ben haar schaduw.
En ik dacht altijd dat ik haar kende.
Nee, ik geloof niet dat iemand het weet Koningin Helen heel goed,
inclusief Helena.
Zelfs de koning niet?
Grote macht niet kennis nodig.
Wachten.
Ik stel alleen deze vragen omdat ik naar het paleis moet.
O, waag het niet.
Ik ben van plan discreet te zijn, dus bereid mij voor.
Als Menelaüs dat is doof voor mijn boodschap,
Ik zal de koningin om hulp vragen. - Dat mag je nooit doen! I --
Oh, als je oud en lelijk was, misschien kan ze je dan helpen.
Maar je bent niet oud, noch lelijk.
Het is laat, Andros.
We moeten de vis op de markt krijgen.
Graag.
Als de soldaten hem hier vinden, Ik wil er niet bij betrokken zijn.
Ik zou het niet erg vinden.
We moeten terug naar het paleis, Andraste.
Ik ben hier te lang gebleven.
Beloof het mij we zien elkaar weer.
Je kunt nu teruggaan.
Benodigdheden voor uw reis naar huis.
Dus je hoopt nog steeds Ik ga niet naar het paleis?
Meer dan ooit.
De koningen van Griekenland verzamelen zich daar
om een ​​oorlog tegen Troje te overwegen.
Dan was mijn missie goed getimed.
Wanneer zitten zij in de raad? - Morgen misschien.
Maar vanavond,
er zijn alleen jij en ik.
Onder de magie van het maanlicht.
Hier.
Zie je wat ik je heb gebracht?
Mijn lieve kleine slavin,
Ik wil niet wat je steelt van het paleis.
Ik wil alleen wat ik steel van het paleis.
Nee, mijn prins.
Heel goed dan, Ik zal je lenen.
Maar we zullen heel eerlijk zijn erover.
Ik bied aan om je te kopen van de koningin.
O nee! Dat zou de dood betekenen!
Onzin.
Ik zal het haar uitleggen dat je geen slaaf van mij bent
maar mijn toekomstige prinses van Troje.
Laat me gaan, Parijs.
Geloof je niet Ik zou van een slaaf kunnen houden?
Ja, ik geloof.
Mijn hart gelooft en houdt van je.
Mijn hart is van jou, Parijs, maar dat kan ik nooit zijn.
Je moet de koningin niet opzoeken,
noch iemand in het paleis.
En dit moment moet onze laatste zijn.
Vraag mij niet waarom.
Noem het magie, noem het een droom.
En praat er nooit met iemand over.
Hoor onze Spartaanse gastheer, Koning Menelaüs.
Weet je het zeker Komt Odysseus?
Zijn schip was niet ver achter de mijne.
Deze grote Ithacan weigerde om zijn vrouw en boerderij achter te laten.
Hij is zo ziek van de oorlog, hij wilde de ploeg niet loslaten.
Tot zijn eigen kind werd ervoor geworpen,
om hem te overtuigen de glorie van Griekenland
komt voor zoete tevredenheid.
Jij kunt de glorie hebben. Ik neem Troy's goud.
Niet mijn deel, broeder.
Ulysses, koning van Ithaca!
Gegroet, vriend.
Je kent iedereen.
Ajax, Prins van Salamis.
Nestor, koning van Pylos.
Diomedes, heerser van Aetolië.
En ik denk dat je mijn broer kent, Koning Agamemnon van Mycene.
Gegroet, mede-piraten.
Het is een rechtvaardige oorlog wij plannen, Ulysses,
een oorlog van defensieve agressie.
Een heel netjes soort gerechtigheid.
Je denkt dat de Trojanen bouwden hun citadel
voor elke liefhebber van vrede?
Heb je er nog niet van gehoord de zonen van Priamus?
Polydorus smeekt om oorlog!
Hector wil alleen een uitdaging.
En Parijs is de gelijke van welke man dan ook
met een cestus, de boog en de speer.
Zul je geloven zulke mannen willen vrede?
Des te meer reden waarom we niet kunnen plannen
zonder Achilles van Thessalië.
Maar hij haat mijn broer en mij zo veel, ik -
Hij haat je bijna net zo erg omdat hij van oorlog houdt.
Eigenlijk om te vergrendelen zichzelf tegen alle verleiding
om met ons mee te doen,
hij verborg zich veilig in een vrouwenhuis.
Daar heb ik hem gevonden, zich verbergen voor alle overtuigingen
verkleed als vrouw!
- Heb je hem overtuigd? - O ja.
Hij is hier bij de stallen, kijkend voor de verzorging van zijn paarden.
Achilles, een blozend meisje.
Ik zal hem prijzen voor de schoonheid van zijn gezicht en figuur.
De man die op zijn eigen hoorn blaast.
Prijs hem, Menelaüs.
Ik prijs je, Achilles.
En ik veracht je.
En jij, Agamemnon.
Maar het lijkt erop dat we ons moeten verenigen,
dus ik ben hier om je te leiden.
- Leid ons, Achilles? - Natuurlijk.
Ik en mijn goede vriend Patroclus.
Sinds we samen jongens waren,
we konden alleen staan en een leger trotseren.
- Dat betwijfel ik. - WHO?
Ik, Ajax.
Mijn navolger.
Jij walgelijke gloriejager.
Om hem te imiteren, zou ik iets moeten dragen drie lagen pantser.
Dat is waar hij terechtkomt zijn reputatie
omdat je zoiets hebt een onkwetsbare huid.
Leg deze dwaas het zwijgen op, Menelaüs.
Dat zou ik liever niet zijn boos op hem.
De waarheid is dat
zijn huid is net zo zacht als zijn ijdelheid.
En vooral zijn hiel.
Wel, hij kan niet eens staan de aanraking van leer ertegen.
Ik vecht niet met mijn voeten, Ajax.
Doe rustig aan, mijn prins.
Ik zal deze hansworst afhandelen.
Genoeg hiervan.
Wij moeten verenigd blijven.
Onmogelijk.
We zijn nooit verenigd geweest, en dat zullen wij ook nooit worden.
Houd mijn paarden gereed.
Patroclus, we zullen deze plek verlaten.
Ik zie geen ethisch doel voor een aanval op Troje.
- Ik ook niet. - Wacht even.
Wachten.
Hier.
Je hebt het over ethiek.
Hier is het teken van een Trojaans schip dat langs onze kusten rondsnuffelde.
Geen vreedzame handelaar,
maar een koninklijk schip van het Huis van Priamus.
Het was mijn schip, meneer.
Ik ben Parijs van Troje.
- En jij bent koning Menelaüs? - Ja.
Het spijt me dat ik mezelf moet voorstellen zo gekleed.
Ik werd overboord geslagen in de storm.
Maar gelukkig, deze bijeenkomst van de meest koninklijke van Griekenland
maakt mijn missie eenvoudiger.
Hoe wist je dat we hier waren?
Ik smeek de toegeeflijkheid van mijn heer, Ik weet.
En dus ben ik gered van de reis aan elke koning
als u besluit het niet te doen bepaalde vredesaanbiedingen
Ik breng uit Troje.
- Wat? - Troje plant geen oorlog?
Je hebt het mis, Menelaüs.
Stop hiermee of verlies uw Trojaanse plundering.
Waar heb je gevonden deze bedrieger?
Hij kwam naar het paleis, meester.
Ik dacht misschien Je zou hem willen ondervragen.
Je onderbreekt een drukke raad!
- Hoor hem. - Dit zijn onze zaken.
Hij is maar een paar rondzwervende vagebond.
Zie de vodden die hij draagt.
Deze zwervende narren kom vaak naar mijn paleis.
En dat hebben ze nooit nagelaten een paar behendige talenten.
Wat doe je daarnaast dit koninklijke bedrog?
Het lijkt erop dat ik het probeer te doen het onmogelijke.
De cesti.
Als hij Parijs is, zou hij dat moeten hebben gedaan enige vaardigheid met de cesti.
Briljant, broeder, briljant.
Je hoorde, Ajax, Achilles?
Achilles is moe van het reizen.
Achilles heeft de zijne niet gemaakt reputatie vechtende kinderen.
Deze Sparta, mijn zoon, is een addersnest.
Dat zal ik zien je bent niet gedwongen om --
Als we de pretendent beledigen, Ik geef hem toestemming om te gaan.
Nee.
Het hoort immers bij mijn taak was om de beschaving te verspreiden.
Maar ik moet een overeenkomst afdwingen.
Als ik er eerlijk uit kom van dit gevecht,
zul je geloven dat ik Parijs ben
en de Trojaanse vredesvoorwaarden horen?
Als je hoofd stil is op je schouders, ja.
Parijs!
Mijn goede Trojan, je hebt gebruikt een Spartaanse overtuiging op mij --
moed.
Mijn moed begaf mij bijna bij de gedachte Ajax te ontmoeten.
Je zult rusten.
En morgen zullen we praten.
Over jouw avonturen, jouw reis,
en het geheim van de charme
dat maakt zelfs mij noem je 'vriend'.
En Troje zal Sparta oproepen "vriend."
Alpheus, zoek een onderkomen voor onze gast.
En Alpheus,
ze zeggen de Trojanen hebben grote ogen voor schoonheid.
Vind hem een ​​slaaf en zie dat ze mooi is.
Er is één slaaf in uw paleis, meneer,
voor wie ik dat graag zou doen zelf slaaf worden.
Menelaüs!
Je hebt gisteren een wens uitgesproken om uw gasten aan mij voor te stellen.
Een trotse wens.
Helena, koningin van Sparta, vrouw van Menelaüs,
Ik presenteer Parijs, Koninklijke Prins van Troje.
Waarom ben je hier, Trojan?
Om onze kunst en cultuur te bestuderen?
Ja, mijn dame.
De kunst van zelfbehoud.
Trojaanse onbeschaamdheid!
Met uw verlof, mijn heer,
Ik zal de Grieken ontvangen op een gelukkiger moment.
Ik hoorde dat mijn dame echt was Spartaans vanmiddag.
Mijn hart gedroeg zich als een dwaas.
Ik weet zeker dat Menelaüs dat zou kunnen hoor het kloppen.
Zeg tegen uw dienaren dat ze moeten gaan.
Je mag gaan.
- Ga weg! - Wanneer leer je het?
De man kan geen van beide spreek noch hoor.
Wat dacht je van de Trojan?
Je zag wat ik dacht.
Ja, ik zag wat je dacht.
Van deze Trojan in ieder geval.
Wat is dit spel speel je?
Helen, jij openbaart jezelf.
Dat doet hij ook.
Spreek duidelijk.
Als ik je een aanstoot heb gegeven, straf mij,
maar verwelkom geen vreemde met één hand
en sla hem met de ander!
Dus nu zijn we dol op Trojans?
Ik zou veel dingen met hem kunnen doen.
Ik zou hem misschien naar huis sturen met zijn uiterlijk veranderd.
Ik zou hem misschien gegijzeld houden om eerbetoon uit Priamus te laten bloeden.
Ik heb het me ooit voorgesteld Ik was met een koning getrouwd.
Je trouwde met een koning.
Ik trouwde met een overvaller.
Waarom ben je met hem getrouwd? Waarom ben je met hem getrouwd?
Wanneer een koning buit neemt, hij berooft niemand.
Wanneer hij doodt, hij pleegt geen moord.
Hij vervult gerechtigheid.
De weg van een Spartaan.
Ik begrijp deze dingen.
Dat doe je niet.
Ik begrijp genoeg.
Begrijp dan uw plaats in het paleis, nergens anders!
Je hebt deze man eerder gezien.
Geef het toe.
Je zwijgen veroordeelt je.
Je bent weg geweest het paleis in het geheim.
Geef het toe. Je kent deze man.
Stil als altijd. Geen woorden voor mij.
Geen woorden voor je man. Ik ben je echtgenoot!
- Niet doen. - Zeg 'echtgenoot' tegen mij.
Zeg 'echtgenoot' tegen mij.
Ik kan er veel manieren voor bedenken omgaan met je Trojaans paard, Helen.
Andraste.
Ik ben de gestuurde slaaf aan de Prins van Troje.
De dienstmaagd van de koningin, hè?
De koning beveelt mij om zijn gasten te vermaken.
Een mooi oud Grieks gebruik, maar gast?
Hij zit in een gevangenis, als hij het maar wist.
O, ik ben geïnstrueerd dat hij het niet zal weten.
Moet koning Menelaüs u bevelen zichzelf om mij toe te laten?
Het koninklijke humeur al koorts heeft.
Zal ik het de koning vertellen zei je dat?
Ga naar uw bedrijf, jij kleine onruststoker.
Je zou in bed moeten liggen.
Ja, dat zou ik moeten doen, maar --
Maar je minnares heeft je gestuurd om nog een trucje met mij uit te halen.
Nee. Ze heeft mij gestuurd om je te helpen ontsnappen.
Ontsnappen?
Die twee soldaten op wacht daar beneden,
gaan ze mij ook helpen?
Je bent een gevangene.
De koning plant martelingen voor je.
Je moet snel vertrekken.
Keer terug naar de vissershut.
Ik ga een eind met je mee om de weg te wijzen.
Mijn goede vriend Menelaüs.
Ook de deur wordt in de gaten gehouden.
Welke kans heb ik dan?
Helen dacht eraan jou te geven het uiterlijk van een koopman.
Elke dwaas kon het zien jij bent een prins.
- Shh. Soldaten. - Visser!
- Ja? - Visser!
Ja?
Wat wil je?
Een beker wijn, vriend.
Onze kelen zijn gezouten door de wind.
Oh. Cora, de wijnzak.
De kapitein is een idioot.
Denkt hij dat de kerel zal proberen terug te zwemmen naar Troje?
Hij zou diep zijn inmiddels in het bos.
Hier. Neem het mee.
Ga nu en onthoud: dat zal gebeuren wees veel soldaten hierboven,
dus je kunt het het beste proberen de rotsen onder de klif.
Je moet bij een baai komen voorbij de toren.
Daar zal een kleine boot komen halen jij naar het schip.
Vleugels van Mercurius versnellen je.
Waarom wacht je?
Het was slechts een dwaze hoop.
- Ik dacht half dat ze zou komen. - Hier?
Ze heeft je kleding gestuurd,
regelde een Fenicisch schip om je naar huis te brengen.
Wat meer, Trojaans paard?
Dat deed ik niet echt verwacht dat ze komt.
- Ik hoopte het alleen maar. - Adem het niet eens in.
Als ze haar gezicht hier zou laten zien en herkend worden --
Ik weet.
En ik wou dat ik je kon terugbetalen voor je vriendelijkheid.
En voor de koningin,
zeg haar dat ze zal lopen in al mijn dromen.
Wachten!
Het schip is nog niet in de baai.
Helena.
Andraste, je bent vrij.
Ga zo ver weg zoals je kunt vanuit Sparta.
Mijn dame.
Je hebt het Adelphus duidelijk gemaakt wat ik zei?
- Hij is inmiddels ver weg. - Ga dan maar op pad.
Vrijheid is gemaakt van kwikzilver soms.
Gaan. Haast.
Helena.
Helen is de koningin.
Het meisje dat je dacht te kennen was tamelijk naamloos
en zonder werkelijkheid.
Ik kan dat niet geloven.
Zij was het die mij hielp ontsnappen.
Nee. Dat was de koningin die wreedheid haat.
Zij zou hetzelfde hebben gedaan voor elke slaaf.
Ik zie.
Zij is de koningin wie komt hier om dit te zeggen.
Ze zal het altijd herinneren het zachte Parijs.
En zij zal haar kleine steentje bijdragen om deze natie van oorlog af te wenden.
- Je bent geen Spartaan. - Ik ben.
De dochter van een koning die koos een Spartaanse echtgenoot voor mij.
Een man die je verachtte.
Ik veracht onderdrukking, net als vele anderen hier.
We moeten Spartaans zijn om het te verdragen.
En we moeten begrepen worden.
Jij bent.
Jij, niet Menelaüs, zal voor mij Sparta zijn.
Ik zal het mijn vader vertellen er is nog steeds grote hoop.
Ik zal Troy vertellen wat Ik heb het gezien en gehoord.
De Griekse heersers verdeelden zich, geen oorzaak voor oorlog kunnen vinden,
zelfs het Spartaanse volk.
Maak je geen zorgen meer.
De koningen zijn geweest de hele nacht aan het zweten.
En dus is ze echt, die waarvan ik hield.
Ja.
De goden veranderen soms de moedigste bedoelingen.
Ze zijn aardig.
Ik zal nooit meer aan hen twijfelen.
O, Helena.
Helen, jij bent net zo lang een slaaf zoals Menelaüs je bezit.
Kom weg naar de vrijheid. Kom met mij mee naar Troje.
En vernietig de hoop op vrede je mee naar huis nam?
Nee.
Als er ook maar één Trojaans paard sterft aan de muren ben ik een mislukkeling.
Vergeef me, Helena.
Jullie zijn twee vrouwen, zowel wijs als goed.
Ik ben twee mannen.
Een redelijk goede, Ik probeer te geloven.
De andere, inderdaad erg slecht.
Eén is een man.
De ander was gewoon een jongen, denk ik.
Paris, laat hem altijd zo zijn.
Laat hem nooit oud worden.
Helena.
Het schip.
En nu moet ik terug.
Het is een manier die de goden hebben
met één hand te geven en neem met twee.
O nee.
Dit is geen vaarwel.
Je zult nog steeds bij mij zijn over de zee.
En jij met mij.
En altijd jong, Parijs, herinneren?
Wat wordt onthouden is voor altijd jong.
Halt! Sta stil, Trojan.
Mijn dame, ik vraag u dat verwijder jezelf --
Stuur je boogschutters weg, Alpheus.
Ik smeek de koningin buiten gevaar te blijven.
Je zou het niet durven. Je zult sterven.
Ik kan niet meer dan mijn eigen leven verliezen,
en het is verloren als ik hem laat gaan.
Stilte!
Helen!
Helen! Helen!
Jij liegt. Ze is daarbinnen.
- Nee, meester. - Ze is daarbinnen.
- Breek de sloten! - Breek ze.
Ze is daarbinnen.
Pauze!
Het is waar.
De Trojanen hebben Helen meegenomen.
Hij heeft haar weggevoerd.
Met geweld, tegen haar wil.
Als ik aan haar strijd denk, haar vruchteloze hulpgeroep.
Wij hadden onze meningsverschillen, maar ze was mijn vrouw.
Het gaat dieper dan dat.
Dit is de aanval van alle vrouwen in Griekenland.
Schaamte. Schande voor elk Grieks volk.
Beman dan je schepen.
Volg ze.
Ulysses, waarom zit je daar?
Broeder, dat moet ze zijn bij mij hersteld.
- Niet nu, Menelaüs. Later. - Ja. Nu, nu, nu!
Wil je niet bij mij blijven, zelfs bij overlijden?
Menelaüs, we zullen haar terugwinnen,
en met haar, alle buit van Troje.
Maar alleen als je wacht.
We sturen een oproep naar elke stad in Griekenland.
Alle Grieken verenigden zich in een eeroorlog.
Ja. Dat is wat de toekomst is zal het waarschijnlijk wel noemen.
Zo noem ik het nu.
Deze prins van Troje heeft om oorlog gevraagd, niet om vrede.
Odysseus.
Ik weet zeker dat je het met mij eens zult zijn
dat het mijn plicht is om onze leider te worden.
Leider?
Ik zie niemand anders dan Achilles als leider.
Het is mijn plicht, mijn toegewijde plicht
om onze leider te worden om mijn lieve broer te wreken.
Heel, heel, Agamemnon.
En ik zal je volgen.
En je vertellen wat je moet doen, zoals gewoonlijk.
En ik zal overtuigen de gevoelige Achilles
met bepaalde fascinerende feiten
over de grote goudvoorraad te vinden in Troje.
Ik zoek geen schat.
Ik zal doden.
Dat zullen wij allemaal ook doen, broeder.
Om uw eer te verdedigen.
Wie zijn zij?
Ik weet het niet, maar ik weet het de kleur van hun goud.
Sparta is het verleden, Helen.
Troje is deze kant op.
Hoe zullen ze ons daar noemen?
Een vrouw die haar man verliet.
Een prins werd dief.
Wat kunnen we ooit nog meer zijn?
Twee verliefde mensen.
Tegen de wereld, als dat nodig is.
Als ik een koopje kon doen met de goden,
we zouden aan de wereld ontsnappen,
nooit op welke kust dan ook landen.
Een mooie droom, maar ergens moeten we landen.
Parijs, er is een eiland genaamd Pelagos.
De zee kan ons voeden.
En er zijn kleine huisjes vlakbij de dorpsput.
Laten we daarheen gaan.
Ik kan het niet.
Ik ben geboren met een verplichting.
Paris, zoon van Priamus, erfgenaam van de verantwoordelijkheid.
Ik zou de koninkrijken van kunnen verlaten de wereld en mis ze nooit.
Maar jij...
Helen, ons leven samen zal vervagen als ik hiervan wegloop.
Het zal een kleinigheidje worden dat elke storm kan verscheuren.
Nee, Parijs.
Vergeef mij.
Ik vergeet dat je een vrouw bent, geen godin.
Kapitein.
Je kent het eiland van Pelagos?
Het is ver zuidelijk,
door de Cytherische zeestraat.
Vaar zuidwaarts.
Kapitein.
Ja?
Wij hebben anders besloten.
Vaar noordwaarts naar Troje.
Wat is het?
Je zult het moeten zien om te geloven, Heer Aeneas.
Wachten.
Aeneas, bel de koningin.
Parijs!
Mijn broer. - Parijs.
Kom en ontmoet mijn broers.
Hector, Polydorus.
Ik heb je over hen verteld.
Gelukkig Parijs.
Je zou erin kunnen vallen de zwarte put van Hades
en kom naar buiten met je armen vol zonneschijn.
Hij heeft altijd een fijne flair gehad voor verrassingen.
Ik ben erg blij om dat te zien heeft uw missie omgeleid, Parijs,
aan een onderneming meer naar jouw talenten.
Komen.
Aeneas.
Parijs.
- Ik had vertrouwen moeten hebben.
De grote god Zeus zou hem nooit laten sterven
en met hem onze hoop op vrede.
Het is een wonder. Vertel ons wat er is gebeurd, Parijs.
Hier is je wonder.
Ik zou het nooit gezien hebben Troy opnieuw, maar voor haar.
Er zou een zeegeest voor nodig zijn geweest om je te redden van die storm.
Hoe kon iemand zo teder zijn is het gelukt?
Stel uw vragen uit.
Ze onderging een beproeving die...
dat ik het niet zal vertellen in haar aanwezigheid.
Het is genoeg dat onze zoon is aan ons teruggegeven
door jou, mijn liefste.
Je bent welkom, mijn kind.
Paris, bel de hoge rentmeester.
Zie dat ze gemaakt is comfortabel.
Later zul je mij een volledige geven verslag van je avonturen.
Op uw bevel, vader.
Mijn perfecte broer lijkt dat wel te hebben zijn hoffelijkheid vergeten.
Onder welke naam, mijn dame, Zullen wij jou kennen?
- Mijn naam is -- - Haar naam is de dood.
- Cassandra! - Vergeef mijn zus.
Ze lijdt aan een ziekte.
Wachten.
Je wilde zeggen?
Ik ben Helen, koningin van Sparta.
De vrouw van koning Menelaüs?
Zijn vrouw niet meer.
De godin van de schoonheid, Aphrodite,
kom naar de aarde in sterfelijke vorm.
Zij zal de ramp brengen Ik heb geprofeteerd.
Haar naam zal geschreven worden in vuurbrieven.
Helena.
Helena van Troje.
En ze heeft mijn leven opnieuw gered
maar met een groot risico voor zichzelf dat ik haar niet kon verlaten
overgeleverd aan de genade van de Spartanen.
Ik zie dat ik het heb gedaan Ik heb u lastig gevallen, meneer.
Maar in jouw genegenheid voor mij en de mijne voor jou
Ik hoop dat u mij eerlijk zult beoordelen.
Ik zou het nooit hebben geloofd dat dit zou kunnen gebeuren,
niet via deze zoon van mij.
Deze zoon die mijn hoop deelde van eeuwige vrede.
Wie beloofde dat hij dat zou doen breng het naar ons.
En wat heb je meegenomen?
Onteren.
Je hebt de Grieken verenigd.
Je hebt een vlam aangestoken dat zal ze lassen
samen tegen ons.
Dit zal ze brengen tot aan onze kusten.
Dat zou je blij moeten maken.
Het kan zijn dat u hierop moet antwoorden de dood van menig goed Trojaan.
Je hebt te veel aangenomen op onze genegenheid.
Paris, stuur haar terug naar Sparta
en sluit je vrede met Menelaüs.
Ik stuur haar nooit terug.
Je wijst elk woord af van wijsheid?
Mijn liefde kent geen logica.
Het kon alleen maar kiezen tussen Troje en Pelagos.
Helen wilde naar Pelagos,
maar ik moest je meenemen de waarschuwing.
En ze had de moed om met mij mee te gaan.
Maar ze had gelijk.
Er is geen hart in Troje.
We zullen het elders zoeken.
De weg van de lafaard om de strijd te vermijden?
Je overschrijdt de rechten van een broer.
Jij ook, je minacht elke Trojaanse plicht.
De schade is aangericht.
Ga of blijf. Het maakt niet uit.
Ik zal je niet meer zien.
Priamus.
Breng het naar de raadszaal de meesters van de wapenkamers
en de rentmeesters van de graanschuren.
Vertel ze dat ik een schatting wil van Troje's capaciteiten
een belegering te doorstaan.
Er waren tijden toen ik het bijna vergat
dat ik had andere kinderen, Parijs.
Anderen sterven misschien.
Lot, Parijs.
Bestemming.
Elke Trojaanse vrouw met zoon of je man zal je vervloeken.
Maak je geen zorgen, broeder.
Een oorlog kan de atmosfeer zuiveren.
Oorlog, het enige dat zou je gelukkig kunnen maken.
Blijf uit mijn buurt, anders doe je het leef nooit om ervan te genieten.
Heer Aeneas.
Je mag gaan.
Het schip dat je bracht naar Troje ligt nog in de haven.
Mijn wagenmenner zal je daarheen brengen.
Ik zie.
Of als mijn vrouw dat liever heeft, Ik zorg voor een koninklijke escorte.
Nee, ik zal niet uitstellen.
Wacht op ons.
Mijn strijdwagen zal dat zijn op de binnenplaats.
Athena beschikt over veel macht, het lijkt.
Als ik terugkeer naar Menelaüs --
Nee.
Pelago's?
Ja, ik breng je naar Pelagos.
Je zei dat onze levens zouden vervagen als je wegliep.
Ik zei ook dat je blij zou zijn in Troje.
Parijs, het woord heeft zich verspreid.
En ze zijn niet gewapend met bloemen deze keer.
Snel, voordat zij de binnenplaats overrompelen.
Dat zullen ze niet doen, zolang niet terwijl ze genieten van hun carnaval.
Breng Helen naar de haven.
Laat jezelf niet aan hen zien.
Zie haar aan boord van het schip.
Parijs!
Hond!
Je verwacht van ons dat we een oorlog voeren voor uw vermaak?
Mijn dappere Trojanen,
zul je evenveel geest tonen tegen het Spartaanse leger
tegenover een Spartaanse vrouw?
Kun je alleen staan, elk, in de strijd
of heb je de lafheid nodig van cijfers om je vetgedrukt te maken?
Ga naar huis en zoek jullie harten, Trojanen,
voor dit alles moet spoedig beantwoord worden.
Je kunt nu veilig vertrekken.
Zonder jou?
Ik heb een overwinning behaald een soort vanavond.
Ik mag het niet verliezen, Helen.
Er zijn geen Pelagos als ik daar alleen ben.
Maar er is altijd één eiland waar de storm ons niet kan raken.
Het kan overal zijn, Parijs, waar we samen zijn.
- Hier? -O ja, zelfs hier.
Het nieuws bereikte Troje
dat de Grieken op het punt stonden dat te doen varen met de machtigste armada
ooit bekend bij de mens.
De Trojanen bereidden zich voor op oorlog.
Onze bakensignalen hebben dat nog nooit gedaan gewaarschuwd voor zoveel schepen, meneer.
Dat is in orde. Wij zijn klaar voor hen.
- Honderden. - Veel meer dan we kunnen tellen.
500, 600. Meer.
Maar liefst 1.000 schepen.
Wij zijn bereid ze te laten betalen een zware prijs.
Wat zullen we betalen?
Aeneas, breng ze hier.
Laat ze zien.
Ja, meneer.
Sneller. Sneller.
Kijk wat je hebt over ons gebracht?
Vader.
Het gezicht dat gelanceerd werd 1.000 schepen.
Onthoud nu deze Trojaanse muren zijn onze kracht
en onze substantie,
laat dus geen gretige dwaas het proberen om deze vlakte op te laden
tot deze wallen hebben hun doel gediend.
Nou, op je berichten.
Hector, waar is mijn plek?
Naast je Spartaanse vrouw.
Kom met mij mee, broeder.
Ik deel Spartaans bloed met jou.
Jij mag mijn deel hebben.
Geen Trojanen om ons te begroeten?
Ik had gehoopt dat ze dwaas zouden zijn genoeg om hun troepen te verspreiden.
Waar slaan we ons kamp op, Agamemnon?
Kamp? Nee, verder.
Ieder moment van vertraging, mijn Helen lijdt.
Ons kamp is het Trojaanse paleis.
We moeten meteen aanvallen.
Tegen de muren van Troje, Achilles? Nee.
We moeten uitrusten om dit fort in te nemen.
Ulysses heeft gelijk.
Wij moeten ons voorbereiden.
De slimme raadsman van Ulysses had de overhand.
De Grieken consolideerden hun bruggenhoofd
en bouwde machines voor de aanval
op een schaal die groot genoeg is passend bij de Trojaanse muren.
Volg Achilles!
Hector.
Naar de opritten. Rug!
We zijn overvleugeld!
Val terug!
Grieken, keer terug naar jullie torens!
Naar de hellingen!
Rug!
Polydorus.
Het is een goede oorlog, Paris.
Hector, de man van de vrede,
nu onze grootste krijger.
Bedank Helen voor je lot.
Bedankt Parijs.
Ik dank hem voor mijn leven.
Oh, grote Zeus, koning van allemaal,
wij geven u Polydorus, Prins van Troje.
Ik bid u, veroordeel hem met mededogen en begrip.
Laat de haat van Athena niet bestaan voeden met mijn weerloze zoon
maar over ons verdriet hier.
Wij, de levende doden van Troje, zijn schuld zal betalen
in de komende jaren van belegering.
En dat deden de Grieken bereid je voor op een jarenlange belegering.
Ze hebben proviand gelost van hun schepen,
en naarmate de tijd verstreek ze plunderden en verkrachtten
de kleine omliggende dorpen.
Haal je handen van haar af!
Wat is dit, een krijger het bevel voeren over zijn commandant?
Ze is van mij, Agamemnon.
Geweldig zoals je bent, Ik ben nog steeds je hoofdman,
beschermer van alle oorlogsbuit.
- Breng haar naar mijn kamer. - Nee.
Agamemnon, als je neemt dit meisje, ik zal naar huis varen.
Vlieg dan, machtige krijger.
- Vlieg. - Agamemnon!
Dat bedoelde hij niet, Achilles. Kom op.
Vaar naar huis, grote krijger.
Nee, Achilles.
Uit!
Uit! Uit!
Achilles, Agamemnon niet spreek namens heel ons volk.
Honden! Jakhalzen!
Ik zal nooit vechten zijn strijd opnieuw.
Maar voor Griekenland zul je vechten.
Niet meer.
Tijdens deze jaren van impasse
de Trojanen, vanuit de veiligheid van hun muren,
voortdurend lastiggevallen de indringers
met nachtelijke aanvallen op hun kampen.
Heleen, wat perfect.
Het meisje dat je viel verliefd op?
Houd dat beeld altijd vast met jou, Parijs.
Dat zal niet nodig zijn.
Ik heb de bron van zijn magie.
Hier, Ik houd zijn levende warmte vast,
en de geest ervan is altijd bij mij op de wallen.
Dan kan het toch niet verloren gaan?
Wat geleefd en gedeeld is gaat nooit verloren.
Nooit, Helena.
Maar als je mij zou verliezen,
zou je zelf ontslag kunnen nemen daaraan?
Maak je geen zorgen, er zal je niets overkomen.
Niets blijft bestaan ​​op aarde, Parijs,
noch verdriet, noch geluk of verliefde mensen.
Beste Helen, ze zoekt naar schaduwen
op de enige lichte plek in Troje.
Verliefde mensen mag niet blind zijn.
Ze moeten naar de toekomst kijken en bereid je voor op scheiding.
Maar niet zo somber, mijn liefste.
Ik zie je in Elysium,
waar een leeftijd van jaren is slechts een knipoog naar de tijd.
Je chartert een schip.
Ik neem het vliegende paard, Pegasus.
Naar ons eiland, Parijs?
Oh, godin kom naar de aarde,
maak mij onsterfelijk met jouw kus
en we zullen van nectar leven en ambrozijn.
Maar ik weet niet zeker of ik het leuk vind zo etherisch zijn.
Ook ik niet.
Hoeveel jaar, mede Trojanen, zullen wij lijden?
Ons enige uitstel, een wapenstilstand om onze doden te verbranden.
De feestdag van een Troje dat ooit gelukkige tijden kende.
Moeten de Trojanen altijd hun brandstapel plaatsen
zo dichtbij dit huis?
Hoe lang zullen ze mij beschuldigen?
Ze hebben veel dierbaren verloren, mijn dame.
Gesust door de beloften van vrede voor altijd.
Ik geloof bijvoorbeeld van wel heb die rust gehad...
Ik dacht dat ik kon ontsnappen ervan, maar er is geen plaats.
En voor niemand een overwinning.
- Gaan. Verlaat mij. - Prins Paris beval mij
om bij jou te blijven terwijl hij dienst heeft.
Laat mij, zeg ik je.
Nee, vrienden!
Luister naar mij, Trojanen.
Stuur haar naar de Spartanen.
Verdrijf Parijs uit Troje.
Als je dat niet hebt gedaan de vezels hiervoor...
Helen, ga niet naar buiten.
Hun humeur is gevaarlijk.
Ik heb soldaten gestuurd om ze te verspreiden.
Je komt het mij vragen Troje te verlaten.
Nee, Helen. Nee.
Maar voor Parijs, Ik zou Hector kwijt zijn.
Ik moet evenveel van mijn zoons houden
en van wie ze ook houden.
Je bent goed.
De hogepriester zegt dat zelfs de goden vechten met elkaar.
Sommige voor Athene en Griekenland, sommige voor Troje en Aphrodite.
Hoe kan ik het je dan kwalijk nemen? voor deze oorlog?
Ik zou het kunnen stoppen.
- Er is niemand die dat zou kunnen. - Dat zou ik kunnen.
Als ik terugkeer naar de Grieken, naar Menelaüs.
Ga terug naar iemand veracht je zo?
O, als dat zo zou zijn een einde maken aan de oorlog
en herstelt Parijs aan de liefde van de Trojanen.
Hij zou je nooit laten gaan.
En zou ik hem ooit kunnen verlaten?
Je moet mij helpen beslissen.
Zou jij het lot trotseren?
Geen enkele sterveling zou dit moeten proberen zo veel, Helena.
En toch vraag ik het me af
Is iemand die zo mooi is, behoorlijk sterfelijk?
Lief? Nee.
Ik ben alles, ik was vastbesloten niet te zijn.
Ik ben alleen maar egoïstisch geweest.
Alle wanhoop, de pijn, en de tranen die ik heb gebracht.
Hoe anders van die eilanddroom.
Keer terug naar je koning van Troje en zeg hem dat we het zullen ontvangen
de overgave van Helena op de afgesproken plaats.
Maar waarschuw hem dat het zo moet zijn geen verraad of bedrog.
Ik verzeker u, mijn heer, er bestaat geen bedrog.
Het is haar eigen wens om terug te keren aan koning Menelaüs.
Het is haar eigen wens. Hoor je dat, broeder?
Ik heb het vaak gehoord.
Wacht, heraut.
Vertel het je meester Koning Menelaüs dat wij eisen --
Nee, nee, nee. Niets anders.
Niets anders, alleen de terugkeer van Helen.
De Trojanen willen vrede sluiten.
Als mannen van vrede, wij accepteren hun aanbod.
Hebben wij dit allemaal geleden? met lege handen naar huis terugkeren?
Met lege handen, Menelaüs?
Nu Helen terug is, integriteit tevreden?
Je bent te openhartig, broer.
Wanneer de Trojanen dat hebben gedaan overhandigde Helen,
Er zal tijd genoeg zijn om ze te onderwijzen
dat zijn wij niet zo makkelijk afgekocht.
Maar ik wil graag je vriend Achilles met ons,
voor het geval ze bewijzen lastig zijn.
Hij weigert nog steeds te vechten zolang jij maar de leiding hebt
en je verliefde klootzak een broer balken op dit strand.
Dan krijgt hij niet één obol van Trojaans eerbetoon.
Helena?
Helena.
Waar is ze?
Ze is er niet, Paris.
Niet hier?
Waar?
Ze is naar het kamp van de Grieken.
Naar Menelaüs?
Ze was vastbesloten om de vernietiging te beëindigen
en je herstellen naar de harten van de Trojanen.
En jij hebt met haar samengezworen --
Ze was hier geen gevangene, Parijs,
maar een vrouw van zelfbeschikking,
een koningin met meer moed dan ik zou hebben gehad
tegen varen de getijden van de hemel.
Hij zal haar niet meenemen.
Het uur is verstreken, Parijs.
Je kunt het niet voorkomen.
Wacht, Trojanen.
Je bent teruggekeerd de vrouw van Menelaüs,
maar dat zijn niet al uw schulden.
Schuld?
Wij erkennen geen enkele schuldvordering.
Nee? Vertel me dan wie betaalt voor het Griekse bloed
op deze vlakte werpen?
Trojaans bloed heeft volledig betaald.
Trojaans bloed niet geldige munteenheid in Sparta,
er wordt ook niet voor betaald de lancering van 1.000 schepen.
De voorwaarden van deze wapenstilstand werden duidelijk vermeld.
De terugkeer van Helen,
in ruil waarvoor jij was het ermee eens
om vanaf deze kusten te varen. - Jullie vertrouwende dwazen.
Slechts twee dingen zijn voldoende: De helft van de schatkamer van Troje
voordat we vertrekken,
en daarna, Jaarlijks 1.000 talenten.
Neem deze edelen als zekerheid!
Hier is de betaling voor jou, Menelaüs!
Met haar naar de poort, Parijs! Naar de poorten!
Breng haar terug naar Troje!
Volg ze!
Achter hen aan! Achter hen aan!
Rug! Keer terug!
Kom niet te dichtbij naar de Trojaanse muren.
Niet tegen Hector.
Patroclus! Patroclus!
Hé!
Hé! Hé! Hé!
- Breng me mijn pantser. - Ja, meester.
Dank je, Trojaan, omdat je ons hebt gebracht
het lichaam van Patroclus.
Hartelijk dank.
Mijn zoon, Grieks verraad heeft bewezen dat het hunne is
is geen ereoorlog.
Helen, via jou hebben we dat gedaan geleerd dat ze op zoek zijn naar plundering,
geen gerechtigheid.
Ik vraag vergeving van jullie beiden.
Cassandra,
we hebben ontdekt dat die er is grote wijsheid in jou.
Wat kun je ons nog meer vertellen?
Nieuwe stormen zullen door de lucht rijden,
maar de schuld zal die van Athene zijn, niet die van Helen.
Bedankt, Cassandra.
Dergelijke moed mag niet onbeloond blijven.
Helen, dat zal wel zo zijn een prinses van Troje.
Waar zijn Hector en Andromache?
Zij moeten de lauweren uitreiken.
Waar is Hektor?
Bij de Scaean-poorten, sire.
Hij verwacht een telefoontje tot een tweegevecht
voor de dood van Patroclus.
Ik heb hem vermoord.
Elke Griekse uitdaging naar mij toe zou komen.
Maar Hector wilde je niet uitgedaagd te worden door Achilles.
Hij was toegewijd aan Patroclus.
Hector heeft hem gestuurd het lijk van zijn vriend
met persoonlijke complimenten.
Niemand kan Achilles evenaren, zelfs Hector niet.
Dit mag niet gebeuren.
Hij huilde als een dier in verdriet, mijn heer,
en riep toen om zijn wapenrusting.
Ah, dus hij komt.
Hector! Hector!
Het is klaar, Andromache.
Achilles?
Door zijn hand, mijn vader en mijn broers vielen.
Maar terwijl je leeft, Ik heb ze nog allemaal in je.
Ik ben van plan te leven, Andromache,
voor jou
en voor onze zoon.
Deze helm altijd maakt hem bang.
Laten we dat bidden misschien heeft hij er nooit een nodig,
dat hij vrede vindt.
Armen om te dragen.
Als Achilles wint, gaan we verhuizen.
Wij slaan meteen toe! Naar het paleis!
En als Achilles sterft,
we trekken ons terug om na te denken een bepaald plan van mij.
Er is een onsterfelijk schild om hem heen.
Machtige Zeus, help mij een zwakte te vinden.
Achilles is dood!
Zo sterft de Griekse moed,
maar geen Griekse sluwheid.
Verslagen door mannen, verlaten door de goden.
Ik telde de maanden door een gevecht,
een pest, een hongersnood.
Nu is het allemaal één lange nachtmerrie.
Ik heb oorlogen gevoerd sinds de meesten van jullie waren zuigelingen,
maar nooit zo'n ding.
Laten we onze schepen nemen en terug naar huis varen.
Dat zullen wij doen.
Ik heb eerst een plan vereiste een Trojaanse overwinning.
Zoveel, tenminste, is volbracht.
Je spreekt verraad.
Zoals je wilt, maar laten we realistisch zijn.
Het grootste leger op aarde heeft zijn oorlog verloren.
Wat droom je, Ulysses?
Ik droom van mijn vrouw, de goede, constante Penelope.
En in mijn dromen, Ik zie mezelf naar haar terugkeren
met alle schatten van Troje.
Maar hoe?
Heeft dit iets te maken met het werk
die Apagos en zijn mannen hebben in de bossen gedaan?
Ze bouwen er een monument voor de triomf van Paris en Helena.
Een geschenk van de godin Athena.
Een heilig paard, zo groot en zo mooi
dat Troje niet kan helpen het naar haar hart brengen.
Vergeet niet: blaas de terugtocht af luid genoeg zodat Troy het kon horen.
Laat de schepen varen,
maar zorg dat je het volhoudt een voldoende kracht
hier in de bossen. - De schepen zullen bij zonsopgang terugkeren.
Maar weet je zeker dat het de Trojanen zijn
zal dit gedrocht aannemen de stad in?
Ik beloof het.
Hun dankbaarheid aan Athena voor haar overwinning zal enorm zijn.
En ze zullen liefde geven welkom op haar wonderbaarlijke paard.
En tegen Bacchus, de god van de druiven.
Maak je klaar, mannen van Griekenland!
Eerst klonken ze terugtrekkend,
en nu de oproep om de roeispanen te bemannen.
Hun fakkels bewegen zich terug naar de zee.
- Aan boord van de schepen? - We zullen het snel weten.
Heer Aeneas is weg met verkenners naar de kust.
Sire, ze zijn vertrokken.
De laatste van hun schepen is naar zee gegaan.
Laat de schreeuw klinken!
Steek de overwinningsfakkel aan.
Draag het door de straten.
Goed, Priamus. Goed.
Onze helden zouden dat doen wens ons vreugde.
Steek de overwinningsfakkel aan!
Je zult een Troje zien je hebt het nog nooit geweten.
Ik zie het aan jullie gezichten.
Open het! Open het!
Laten we nog eens naar de wereld kijken!
De nacht lacht ons toe.
Kijk, Priamus.
Ik probeerde het je te vertellen ervan, meneer.
Een vreemd monument dat de Grieken
zijn voor onze deur vertrokken.
Pas op voor de Grieken die geschenken brengen.
Mijn zus spreekt de waarheid.
Het is iets kwaadaardigs dat op de vlakte verbrand moeten worden.
Ik ben het ermee eens.
De vijand geeft niet vrolijke cadeautjes.
Mijn kinderen, dit is geen geschenk van de Grieken
maar een symbool van aanbidding ze werden gedwongen op te geven.
Sire, de mensen vragen om toestemming
om deze geweldige prijs mee te nemen naar het plein.
Ze hebben gevochten lang en moedig.
Ik kan ze niet ontkennen.
Vader, luister alstublieft naar mij.
Het is niet het einde van de ondergang, maar het begin.
Wij mogen niet ondankbaar zijn aan een godin
die zichzelf heeft bewezen onze godin.
Breng haar heilige paard binnen.
Het zal een monument zijn aan Trojaanse moed.
Ja, meneer.
Het is een geweldig en perfect ding.
Wat was ik kinderachtig twijfels hebben.
En ik moet bang zijn van een houten reus.
Waar was dat voor?
Athene. Zo vergevingsgezind voor een rivaliserende godin.
Ben je jaloers, Aphrodite?
Ik ben alleen maar Helen
wie vraagt ​​zich af of ze dat wel doet ooit een Trojaans paard zijn, eigenlijk.
Toen het Trojaanse volk kijk eens naar die vlakte,
Zullen ze niet altijd denken van Helena van Sparta?
Er is nu overal vrede.
We zijn niet verplicht hier te blijven.
Waar je ook heen wilt, Helen, Ik breng je.
Heil aan Prins Paris en zijn Helen!
Heil aan Helena!
- Allemaal gegroet naar Parijs! - Heil aan Helen!
Lot, Parijs.
Bestemming.
Er is geen ontkomen aan, zo lijkt het.
Zelfs niet van geluk.
Nee, en ik ben blij.
Erg blij.
Mannen van Sparta! Mannen van Sparta, naar het paleis!
Vooruit!
Troje is verloren, maar je mag niet sterven.
Terwijl de Grieken dat wel zijn met de bedoeling te plunderen,
ga naar de noordelijke poort.
Denk je dat Zou ik je nu verlaten?
- Of ik? - Gehoorzaam je koning.
Aeneas, zorg voor Andromache en mijn kleinzoon.
Parijs, Helen,
Ik beveel je, ga.
Prachtig leiderschap, Agamemnon.
Athene zal je belonen met alle glorie.
Jullie allemaal, breek in!
Helen!
Neem ze!
De rest van jullie, zoek!
Vind haar!
Laat me niet verdwalen, Paris.
Nooit.
Parijs!
O, Parijs!
Parijs!
Ik dacht dat ik verdwaald was!
De goden zijn met ons.
Komen.
Parijs!
Even dacht ik...
dat jij was dat kleine slavinnetje.
O, dat ben ik.
Wat je liefde ook is wenst dat ik dat ben,
wat er ook in je hart zit.
Jij bent mijn hart.
Parijs.
Nee.
Mijn schip is voor jou teruggekeerd.
Ga daarheen.
Was zijn bloed van je af.
Dat kan nooit zo zijn. Het is mijn bloed.
Het kan niet verloren gaan, Parijs, kan het?
Wat geleefd is en gedeeld gaat nooit verloren.
Nooit, Helena.
Dan is dit geen vaarwel.
Je zult altijd bij mij zijn.
En jij met mij.